tüm çalışmalara dön

BatPack

Kentsel yaban hayatı için giyilebilir bir yarasa kurtarma kiti

BatPack giyilebilir kurtarma sistemi

BatPack, kentsel alanda yaşayan cüce yarasalar için hızlı ve hassas müdahaleyi mümkün kılmak üzere tasarlanmış giyilebilir bir kurtarma sistemidir. Şehirlerde sıkışma, yaralanma veya yönünü kaybetme gibi durumlar yaygındır; ancak bu hassas canlıları tutmaya uygun yüzey ve araçların eksikliği önemli bir zorluk yaratır. Bu proje, yarasaların biyolojik ve davranışsal özelliklerinden yola çıkarak güvenli temas ve kontrollü müdahaleyi yeniden düşünür.

Sistem, giyilebilir bir kemere entegre edilmiş üç ana bileşenden oluşur: yarasanın doğal tutunma refleksini destekleyen çıkarılabilir bir kavrama aparatı, düşük yoğunlukta aydınlatmalı bir parmak fırçası ve katlanabilir mini bir sedye. Kavrama aparatı, yarasanın güvenli bir şekilde tutunmasını sağlarken yumuşak yapısı hassas kanatlara zarar vermeden kontrol imkânı sunar. Stabilize edildikten sonra yarasa, kemere bağlı kolayca açılabilen sedyenin üzerine yerleştirilir. Bunun altında yer alan loş aydınlatmalı bölme, hem anlık müdahale hem de geçici taşıma için korunaklı bir alan sağlar.

Ürün, birbirini tamamlayan iki senaryoda çalışır: aktif kurtarma ve pasif yakalama. Aktif kurtarma senaryosunda BatPack, yarasanın yaralı, sıkışmış veya zor durumda olduğu acil müdahale durumlarında kullanılır. Giyilebilir sistem, kullanıcının yarasayı yumuşak kavrama aparatıyla dikkatlice sabitlemesine, entegre sedyeye aktarmasına ve hayvana minimum stresle ilk değerlendirmeyi yapmasına olanak tanır. Pasif yakalama senaryosunda ise sistem, yarasanın bulunduğu ancak kolayca ulaşılamadığı veya görülemediği durumlarda kullanılır. Kapalı bölme, karanlık ve korunaklı bir mikro ortam olarak hazırlanır ve bir besin teşvikiyle yarasanın gönüllü olarak içeri girmesi sağlanır. İçeri girdikten sonra bölme güvenli şekilde kapatılabilir ve daha sonra salım veya ileri müdahale için kullanılabilir.

BatPack, yalnızca anlık kurtarmanın ötesinde, kentsel yaban hayatıyla daha şefkatli bir etkileşim biçimi önerir. Kırılgan yaşamları korumada küçük ama düşünülmüş müdahalelerin önemini vurgular ve böylece bakım kavramını günlük kentsel deneyimin ayrılmaz bir parçası olarak yeniden konumlandırır.